Oficjalny Partner Serwisu

SPONSORZY GŁÓWNI

Janusz Uznański - Rzecznik Polskiego Związku Piłki Siatkowej, 13 marzec 2016

13 marca mija czternasta rocznica śmierci legendarnego Trenera – Jerzego Huberta Wagnera. W niedzielę, w Olsztynie uczczono Jego pamięć.

13 marca mija czternasta rocznica śmierci legendarnego Trenera – Jerzego Huberta Wagnera. W niedzielę, w Olsztynie uczczono Jego pamięć.

Paweł Papke – Prezes PZPS i Jerzy Mróz – Prezes Fundacji Huberta Jerzego Wagnera złożyli kwiaty i zapalili znicze pod tablicą poświęconą Trenerowi umiejscowioną przed halą Urania w Olsztynie.

Hubert Jerzy Wagner urodził się 4 marca 1941 w Poznaniu. Zmarł 13 marca 2002 w Warszawie

Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie (1974). Jako zawodnik grał w AZS Poznań, AZS-AWF Warszawa i Skrze Warszawa. Zdobył cztery tytuły mistrza Polski (1963, 1965, 1966, 1968), wicemistrzostwo (1967) i brązowy medal MP (1969) - wszystkie z AZS-AWF Warszawa. W reprezentacji Polski występował w latach 1963–1971 (194 mecze), będąc przez wiele lat kapitanem drużyny. Zdobył brązowy medal mistrzostw Europy w 1967 roku. Był członkiem drużyny, która na igrzyskach olimpijskich w Meksyku (1968) zajęła piąte miejsce.

Jako trener był twórcą największych sukcesów polskiej siatkówki. Znany z wielkiej surowości i wymagań, przez co zyskał sobie przydomek "Kat". Był trenerem bardzo konsekwentnym. Prowadzona przez niego męska drużyna zdobyła mistrzostwo świata w Meksyku w 1974 roku i złoty medal olimpijski w Montrealu w 1976. W mistrzostwach Europy w 1975 roku Polacy wywalczyli srebrny medal.

W latach 1978–1979 prowadził kobiecą reprezentację Polski. Po raz drugi trenował reprezentację męską w latach 1983–1985, zdobywając kolejny srebrny medal w mistrzostwach Europy w 1983 roku. Zakwalifikowała się również na igrzyska olimpijskie w Los Angeles. Wskutek bojkotu przez Polskę igrzysk olimpijskich polscy siatkarze nie mogli wziąć udziału w igrzyskach, pomimo wywalczonego sportowo awansu. W zamian za to reprezentacja wystąpiła w alternatywnych dla sportowców z krajów socjalistycznych zawodach Przyjaźń – 84 gdzie Polacy zdobyli brązowy medal. Na kolejnych mistrzostwach Europy w 1985 roku reprezentacja zajęła czwarte miejsce.

Był ponadto trenerem reprezentacji Tunezji, pracował w Turcji, a w Polsce z klubowymi drużynami Legii Warszawa (mistrzostwa Polski 1983), Stilonu Gorzów i Morza Szczecin. W październiku 1996 roku został ponownie trenerem reprezentacji mężczyzn, którą prowadził do stycznia 1998 roku. Pełnił również funkcję sekretarza generalnego Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Był też komentatorem telewizyjnym

Zginął w wypadku samochodowym w Warszawie 13 marca 2002 roku. Stracił panowanie nad samochodem i uderzył w inne pojazdy. Przyczyną był zawał serca. Zmarł pomimo szybko udzielonej pomocy medycznej.

22 października 2010 roku został przyjęty do amerykańskiej galerii siatkarskich sław (ang. Volleyball Hall of Fame)[1][2].

 

Osiągnięcia zawodnicze:

1962/1963 – Mistrzostwo Polski (AZS-AWF Warszawa)

1964/1965 – Mistrzostwo Polski (AZS-AWF Warszawa)

1965/1966 – Mistrzostwo Polski (AZS-AWF Warszawa)

1966/1967 – Wicemistrzostwo Polski (AZS-AWF Warszawa)

1967/1968 – Mistrzostwo Polski (AZS-AWF Warszawa)

1968/1969 – Trzecie miejsce w mistrzostwach Polski (AZS-AWF Warszawa)

1969/1970 – Drugie miejsce w II lidze (Skra Warszawa)

1970/1971 – Pierwsze miejsce w II lidze (Skra Warszawa)

 

Reprezentacja Polski, 194 występy w latach 1963-1971

1963 – Szóste miejsce w Mistrzostwach Europy w Rumunii

1966 – Szóste miejsce w mistrzostwach świata w Czechosłowacji

1967 – Brązowy medal w mistrzostwach Europy w Turcji

1968 – Piąte miejsce na igrzyskach olimpijskich w Meksyku

1969 – Ósme miejsce w Pucharze Świata w NRD

1970 – Piąte miejsce w mistrzostwach świata w Bułgarii

1971 – Szóste miejsce w mistrzostwach Europy we Włoszech

 

Osiągnięcia trenerskie:

Reprezentacja Polski mężczyzn

1973 – Srebrny medal w Pucharze Przyjaźni w Czechosłowacji

1974 – Złoty medal w mistrzostwach świata w Meksyku

1975 – Srebrny medal w mistrzostwach Europy w Jugosławii

1976 – Złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Montrealu

1983 – Srebrny medal w mistrzostwach Europy w NRD

1984 – Brązowy medal Igrzysk Przyjaźni na Kubie

1985 – Czwarte miejsce w mistrzostwach Europy w Holandii

1997 – Drugie miejsce i awans w turnieju kwalifikacyjnym do mistrzostw świata

 

Reprezentacja Polski kobiet

1978 – Jedenaste miejsce w mistrzostwach świata w ZSRR

1979 – Ósme miejsce w mistrzostwach Europy we Francji

 

Reprezentacja Tunezji mężczyzn

1987 – Złoty medal mistrzostw Afryki w Tunisie

1988 – Dwunaste miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu

 

Legia Warszawa

1977/1978 – Trzecie miejsce w mistrzostwach Polski

1979/1980 – Trzecie miejsce w mistrzostwach Polski

1980/1981 – Wicemistrzostwo Polski

1981/1982 – Wicemistrzostwo Polski, srebrny medal Pucharu Polski

1982/1983 – Mistrzostwo Polski, brązowy medal Pucharu Polski

1984/1985 – Wicemistrzostwo Polski

 

Filament Bursa

1986/1987 - Wicemistrzostwo Turcji

 

Halkbank Ankara

1991/1992 - Mistrzostwo Turcji

1992/1993 - Mistrzostwo Turcji

 

Bosman Morze Szczecin

1996/1997 - trzecie miejsce (trener koordynator)

1997/1998 - Wicemistrzostwo Polski (trener koordynator)

 

Dick Black Andrychów (kobiety)

1997/1998 - Wicemistrzostwo Polski